skurcz tężcowy

skurcz tężcowy, skurcz toniczny, skurcz mięśni szkieletowych wyzwalany przez powtarzające się z dużą częstotliwością bodźce nadprogowe, wywołujące sumowanie się pojedynczych skurczów w jeden ciągły skurcz mięśnia; warunkiem wywołania s. t. jest krótki → okres refrakcji (cechujący mięśnie szkieletowe w odróżnieniu od mięśnia sercowego); wyróżnia się s. t. niezupełny, pojawiający się w przypadku działania bodźców o odstępach dłuższych niż faza pojedynczego skurczu mięśnia, co umożliwia częściowy rozkurcz mięśnia między kolejnymi bodźcami, oraz s. t. zupełny, ciągły skurcz mięśnia wywoływany przez bodźce działające w odstępach czasowych krótszych niż faza skurczu pojedynczego.

Multimedialna encyklopedia powszechna PWN. Edycja 2009

Multimedialna Encyklopedia PWN 2009»

Nowa lepsza i najbardziej aktualna Multimedialna encyklopedia powszechna PWN!

A w niej:

  • ponad 140 000 haseł,
  • 10 000 ilustracji,
  • 574 nowych tabel,
  • 141 nowych kalendariów,
  • 200 nowych cytatów.
Copyright © 1997-2014 Wydawnictwo Naukowe PWN SA
infolinia: 0 801 33 33 88